سایت خبری تحلیلی دانشجو نیوز:موضوع پيگيري اشتغال در کشور، آن ميزان از اهميت برخوردار است که در همه انتخابات ها، کانديداها مي کوشند با طرح شعارهايي در خصوص اشتغالزايي، شايد مرهمي بر زخم بيکاري در کشور و به خصوص در بين نسل جوان ايران بگذارند.
دولت نيز از اين قاعده مستثني نبوده است و محمود احمدي نژاد، حال که ماه هاي پاياني دولت اش را سير مي کند، اقدام به طرح وعده هاي بزرگي درخصوص رفع بيکاري کرده است. به طوري که از سوي دولت اعلا م شده که در سال 90 دو و نيم ميليون فرصت شغلي ايجاد مي کند.
اما، حال که بيش از 8 ماه از سال جاري گذشته، اين سوال اساسي مطرح است که چه ميزان شعار دولت تحقق يافته است؟ قطعا تحقق چنين شعاري، مستلزم تاثيرگذاري برشاخص هاي ديگر اقتصاد در کشور است. اما در حالي که درصد قابل توجهي بودجه عمراني کشور هنوز اختصاص نيافته است و اکثر خانواده هاي ايراني از بيکاري جوانانشان گلا يه مندند، بايد ديد که در ماه هاي آينده، چگونه دولت از تحقق اين وعده پرسرو صدايش سخن به ميان ميآورد؟
دولت براساس چه مکانيزمي در راستاي راستي آزمايي آمار اشتغالش اقدام خواهد کرد؟
چرا که وقتي در سال 89، به يکباره دولت از تحقق ايجاد بيش از يک ميليون و ششصد هزار شغل سخن به ميان آورد، در مقابل تعجب برخي کارشناسان، دولت از ارائه اسامي شاغلا ن توسط وزارت کار براي راستي آزمايي خبرداد. موضوعي که تاکنون حتي براي يک شهر نيز اجرايي نشده، تا مشخص شود بين آمار دولت و واقعيت موجود چه ميزان اختلا ف وجود دارد. اما نکته جالب تر که علت نوشتن اين نوشتار است، آمارهاي جديدي است که در خصوص نرخ بيکاري در کشور مخابره شده است. تک نرخي شدن بيکاري در بسياري از استان ها، قطعا با واکنش هاي متعددي روبرو خواهد شد. ضمن اين که موضوع جالب تر، نحوه محاسبه شاغلا ن براي محاسبه نرخ بيکاري است. براساس دستور العملي که توسط مرکز آمار ايران براي سرشماري سال 90 به چاپ رسيده، اگر هر فرد در 7 روز، حداقل يک ساعت کار کرده باشد، شاغل است. حال سوال اينجاست، آيا در عرف کشور، مي توان به کسي که حداقل يک ساعت در طول هفته کار مي کند، شاغل گفت؟ مسوولا ن معتقدند اين نحوه محاسبه از الگوهاي بين المللي استخراج شده است، اما بهتر است خودمان را گول نزنيم و بدانيم که تعريف شغل پايدار و ايجاد فرصت شغلي براي جوانان با اين نحوه تعريف از کار بسيار متفاوت است.
جالب تر آن که، بهتر است بدانيم در بررسي نرخ بيکاري علا وه بر آنچه مطرح شد، افرادي که در حال انجام خدمت وظيفه به سر مي برند يا افرادي که در حال ساختن يا تعمير اساسي منزل خود هستند يا افرادي که به عنوان کارآموز چه مزد و حقوق دريافت کنند يا نکنند نيز در تعريف مرکز آمار، به عنوان کار محسوب مي شود و جزو نيروهاي بيکار به حساب نمي آيند.
بدين ترتيب مشخص است که نرخ بيکاري در کشور قطعا با آنچه در عرف مورد قبول مردم است، در تضاد بسيار است.
نويسنده : مهدي عباسي
دولت نيز از اين قاعده مستثني نبوده است و محمود احمدي نژاد، حال که ماه هاي پاياني دولت اش را سير مي کند، اقدام به طرح وعده هاي بزرگي درخصوص رفع بيکاري کرده است. به طوري که از سوي دولت اعلا م شده که در سال 90 دو و نيم ميليون فرصت شغلي ايجاد مي کند.
اما، حال که بيش از 8 ماه از سال جاري گذشته، اين سوال اساسي مطرح است که چه ميزان شعار دولت تحقق يافته است؟ قطعا تحقق چنين شعاري، مستلزم تاثيرگذاري برشاخص هاي ديگر اقتصاد در کشور است. اما در حالي که درصد قابل توجهي بودجه عمراني کشور هنوز اختصاص نيافته است و اکثر خانواده هاي ايراني از بيکاري جوانانشان گلا يه مندند، بايد ديد که در ماه هاي آينده، چگونه دولت از تحقق اين وعده پرسرو صدايش سخن به ميان ميآورد؟
دولت براساس چه مکانيزمي در راستاي راستي آزمايي آمار اشتغالش اقدام خواهد کرد؟
چرا که وقتي در سال 89، به يکباره دولت از تحقق ايجاد بيش از يک ميليون و ششصد هزار شغل سخن به ميان آورد، در مقابل تعجب برخي کارشناسان، دولت از ارائه اسامي شاغلا ن توسط وزارت کار براي راستي آزمايي خبرداد. موضوعي که تاکنون حتي براي يک شهر نيز اجرايي نشده، تا مشخص شود بين آمار دولت و واقعيت موجود چه ميزان اختلا ف وجود دارد. اما نکته جالب تر که علت نوشتن اين نوشتار است، آمارهاي جديدي است که در خصوص نرخ بيکاري در کشور مخابره شده است. تک نرخي شدن بيکاري در بسياري از استان ها، قطعا با واکنش هاي متعددي روبرو خواهد شد. ضمن اين که موضوع جالب تر، نحوه محاسبه شاغلا ن براي محاسبه نرخ بيکاري است. براساس دستور العملي که توسط مرکز آمار ايران براي سرشماري سال 90 به چاپ رسيده، اگر هر فرد در 7 روز، حداقل يک ساعت کار کرده باشد، شاغل است. حال سوال اينجاست، آيا در عرف کشور، مي توان به کسي که حداقل يک ساعت در طول هفته کار مي کند، شاغل گفت؟ مسوولا ن معتقدند اين نحوه محاسبه از الگوهاي بين المللي استخراج شده است، اما بهتر است خودمان را گول نزنيم و بدانيم که تعريف شغل پايدار و ايجاد فرصت شغلي براي جوانان با اين نحوه تعريف از کار بسيار متفاوت است.
جالب تر آن که، بهتر است بدانيم در بررسي نرخ بيکاري علا وه بر آنچه مطرح شد، افرادي که در حال انجام خدمت وظيفه به سر مي برند يا افرادي که در حال ساختن يا تعمير اساسي منزل خود هستند يا افرادي که به عنوان کارآموز چه مزد و حقوق دريافت کنند يا نکنند نيز در تعريف مرکز آمار، به عنوان کار محسوب مي شود و جزو نيروهاي بيکار به حساب نمي آيند.
بدين ترتيب مشخص است که نرخ بيکاري در کشور قطعا با آنچه در عرف مورد قبول مردم است، در تضاد بسيار است.
نويسنده : مهدي عباسي
اولین یادداشت برای این مطلب
